มาแล้วครับ  ว่าจะอัพแต่วันก่อนแล้ว  แต่ว่าวางแผนใหม่  ให้การอัพแต่ละครั้งให้จบทั้ง Chapter ไปเลย
Entry นี้เลยมีเนื้อเรื่องไปจนจบ Chapter 4 เลยครับ (เพราะฉะนั้นจึงมี part เดียว)
=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=
 
 
 

ขณะเวลาเที่ยงตรง   
บาโทระ เจสซิก้า  จอร์จ  และมาเรียกำลังคุยกันที่บ้านรับรองระหว่างรอมื้อเที่ยง
 

 
บาโทระ -  ยังไงชั้นก็รู้สึกคุ้นเคยกับเธออยู่ดี
เจสซิก้า -  ชั้นก็เหมือนกัน  ถึงจะผ่านไป 6 ปีและบาโทระร่างกายโตขึ้น  แต่ชั้นว่ามันก็ไม่เปลี่ยนซะเท่าไหร่
                  ข้างในยังคงเป็นเด็กเหมือนเดิม
มาเรียจัง -  มาเรียก็เป็นเด็ก!  มาเรียก็เป็นเด็ก!
บาโทระ -  แม้แต่มาเรียก็คงไม่เป็นเด็กตลอดไปหรอกเนอะ  เมื่อเธอโตขึ้นก็คงได้มีหน้าอกเป็นคู่แข่งกับเจสซิ
                   เมื่อถึงตอนนั้น ขอชั้นสัมผัสหน่อยนะ
มาเรียจัง -  อู!   ให้สัมผัส!  มาเรียสัญญา!  อู!
จอร์จ  -  อย่านะมาเรีย   สัญญาแบบนั้นไม่ได้นะ!   หยุด!  หยุด!  หยุด!
มาเรียจัง -  อู?  มาเรียรักษาสัญญา  มาเรียจะให้บาโทระสัมผัส  อู!
บาโทระ -  มาเรียเป็นเด็กดีจริงๆ  โตขึ้นคงทำให้สามีมีความสุขแน่ๆ
เจสซิก้า -  ถึงจะพูดอย่างนั้นก็เถอะ แต่มาเรียจังสัญญาแบบนั้นไม่ได้นะ!
มาเรีย -  อู!  ยกเลิกคำสัญญาเหรอ?  อู...
 
ระหว่างที่ทั้ง 4 กำลังคุยกันอย่างสนุกสนาน  ก็มีเสียงเคาะปะตูดังขึ้น
 
ชาน่อน -  ขอโทษนะคะ   มื้อเที่ยงเตรียมเสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ
เจสซิก้า -  ชาน่อนเข้ามาเลย!   
 

 
เจสซิก้า -  เธอจำบาโทระได้ไหม?
ชาน่อน -  ไม่พบกันนานเลยนะคะ  ท่านบาโทระ   นี่ก็ตั้ง 6 ปีมาแล้ว  ดิชั้นชื่อชาน่อนค่ะ
บาโทระ -  อ้า...เจสซิก้าก็ทำให้ชั้นแปลกใจอยู่หรอก  แต่เธอสิยิ่งกว่านั้นอีก
                  ชาน่อนจังเป็นผู้หญิงที่สวยจริงๆ!
ชาน่อน -  ..ด-ดิชั้นรับไว้ไม่ได้หรอกค่ะ .... แต่ก็ดีใจนะคะ
บาโทระ -  อาหารบนเกาะนี้ก็มีแต่แพงๆทั้งนั้น   เธอไปอะไรมาเนี่ยถึงได้อึ๋ม ขนาดนี้
                  ขอชั้นสัมผัสหน่อยนะว่าจะอึ๋มเท่าเจสซิก้าไหม
 
และแล้วไอ้หื่นบาโทระก็พยายามเอื้อมมือเข้าไปสัมผัสมากขึ้นเรื่อยๆ  หน้าตาส่อราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ...
 

 
แต่แล้วก็โดนเจสซิก้าตบกระเด็น   สมน้ำหน้า!
บาโทระ  โอ๊ยยยยยยยยยยยย    ขอบใจนะ เจสซิก้า
เจสซิก้า  ขอบใจทำไมกันยะ!?
บาโทระ -   ขอโทษนะชาน่อนจัง   ชั้นไม่ได้ตั้งใจน่ะ   
                   ถ้าคราวนี้ชั้นทำอีก  เธอต้องป้องกันตัวบ้างนะ
ชาน่อน -  ก็จริงอยู่ค่ะ...แต่ว่า...ท่านบาโทระเป็นแขกคนสำคัญนี่นา
บาโทระ -  รู้ไหม  ถึงชั้นจะเป็นแขกคนสำคัญแต่คนหื่นก็คือคนหื่น
                  หน้าอกเด็กผู้หญิงเป็นสิ่งที่ชั้นชอบ   ถ้าเข้ามาใกล้ประมาณ 10cm. ให้เตรียมตัวป้องกันตัว
                   แล้วถ้าชั้นยังเข้ามาใกล้อีกจนเหลือ 2cm  ให้ตบหน้าได้เลยนะ
ชาน่อน -  ด..ดิชั้นทำเรื่องแบบนั้นม..ไม่ได้หรอกค่ะ!! แล้วอีกอย่าง พวกเราก็เป็นแค่..เครื่องเรือน..
 

 
ชาน่อน  กรุณาเถอะค่ะ ....ดิชั้นทำตามคำขอร้องไม่ได้หรอก  เราเป็นแค่เครื่องเรือน
                แต่ถ้าเป็นคำสั่ง  ดิชั้นจะทำตามค่ะ
จอร์จ -  ฮ่ะๆ ถ้างั้นนี่ก็เป็นคำสั่ง   คราวหน้าถ้าบาโทระคุงพยายามจับหน้าอกเธออีก ตบเลยนะ
ชาน่อน -  ค่ะ!..ตามที่ปรารถนาค่ะ!
 
หลังจากนั้นก็มีการแนะนำตัวว่าความจริงแล้วชาน่อนเป็นพี่สาว(ไม่แท้)ของคาน่อน
เมื่อทุกคนคุยกันเสร็จ  จอร์จที่นึกขึ้นได้เลยรีบทัก
 

 
จอร์จ  เอ่อ  เธอบอกว่าเตรียมมื้อเที่ยงเสร็จแล้วใช่ไหม
ชาน่อน  อ๊ะ!...ใช่แล้วค่ะ ข..ขอโทษนะคะ  จะนำทางไปคฤหาสน์เดี๋ยวนี้แหละค่ะ!
 


 
เมื่อทุกคนไปถึงคฤหาสน์ก็พบหัวหน้าคนรับใช้เก็นจิยืนต้อนรับอยู่
มีการทักทายกันนิดหน่อยระหว่างบาโทระกับเก็นจิซึ่งไม่ได้พบกันมา 6 ปี
 
พวกบาโทระเดินมาถึงโถงทางเดินซึ่งมีรูปใครบางคนขนาดใหญ่ติดผนังไว้อยู่
 

.............
.....
...
..

 
 
บาโทระหยุดเดินกะทันหัน  ทำให้มาเรียที่เดินตามหลังมาชนเข้ากับแผ่นหลังของบาโทระ
มาเรีย  อู...
บาโทระ -   โทษนะ...  นี่เจสซิก้า   ภาพนี้เมื่อก่อนอยู่ที่นี่หรือเปล่า
เจสซิก้า -   นั่นสินะ  ตอนที่บาโทระมาคราวก่อนมันยังไม่ถูกแขวนไว้เลย  ตั้งแต่ตอนไหนกันน้า..
จอร์จ -  ถ้าชั้นจำไม่ผิดนี่น่าจะเป็นเมื่อ 2 ปีก่อนนะ
เก็นจิ -  ถูกต้องแล้วครับ   ภาพนี้ถูกติดไว้เมื่อเดือนเมษายนของ 2 ปีก่อน 
              โดยท่านหัวหน้าตระกูลเป็นคนจ้างศิลปินมาวาดครับ
บาโทระ -  ท่านปู่ก็นะ  คงเป็นอะไรพิเศษๆสำหรับท่านนั่นแหละ
                  ว่าแต่....ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร