Update
มาต่อแล้วครับ หลังจากทิ้งช่วงไปนาน > < a  
=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=
หลังจากที่คาน่อนทำของหกระเนระนาด
 

 
โกวดะ -  ทำอะไรครับน่ะ... รีบเก็บขึ้นมาสิครับ!..
 

 
เจสซิก้า  -  เป็นอะไรหรือเปล่า   ไม่ระมัดระวังเลยน้า  มานี่มา...
โกวดะ -  คุณหนูครับ  เดี๋ยวเสื้อผ้าจะเปื้อนนะครับ  ปล่อยไว้ให้ผมเถอะครับ
 
โกวดะรับพลั่วที่เจสซิก้ากำลังจะหยิบ   ส่วนคาน่อนก็กำลังอุ้มถุงปุ๋ยขึ้นมา
 

 
มาเรียจัง -  อูว   เสื้อไม่เปื้อนเหรอ?..
บาโทระ  ไม่ต้องห่วง เสื้อที่ชั้นใส่ไม่ใช่ของแพงหรอก  แล้วก็เวลาที่ร้านอาหาร
                   ชั้นเกลียดคนที่ปล่อยให้พนักงานหญิงเก็บของเวลาทำตกน่ะ
 
บาโทระเข้าไปช่วยยกถุงปุ๋ยที่กระจัดกระจายขึ้นมา  คาน่อนหันมามองด้วยความแปลกใจ
ราวกับไม่คาดคิดว่าจะมีแขกคนไหนมาช่วย
 
คาน่อน   ท..ท่านบาโทระ   ไม่ต้องหรอกครับ  ผมจัดการเองได้
บาโทระ -  ไม่เป็นอะไรหรอกน่า   เห็นชั้นอย่างนี้ก็เถอะ 
                    แต่ชั้นน่ะไม่ใช่คนที่จะทำตามกฎอะไรเป๊ะๆซะหน่อย  ฮิฮิ
 
เมื่อบาโทระกับคาน่อนจัดการถุงปุ๋ยเสร็จ
 

 
คาน่อน -  ขอโทษนะครับที่ทำให้ท่านต้องทำลำบาก
โกวดะ -  ในเมื่อเรียบร้อยกันแล้ว   เชิญครับ
 
เมื่อบาโทระและเหล่าญาติๆเดินต่อไปยังบ้านรับรอง 
 คาน่อนซึ่งถูกทิ้งไว้อยู่คนเดียวก็มองตามหลังด้วยความแปลกใจเกี่ยวกับสิ่งที่เพิ่งเกิด
......แม้กระทั่งผม......
 


 
เมื่อมาถึงบ้านรับรองที่มีรูปแบบ Style ตะวันตก
 

 
บาโทระ -  ชั้นก็จำสวนกุหลาบได้อยู่หรอกนะ  แต่ทำไมบ้านหลังนี้ชั้นถึงจำไม่ได้
                  เพิ่งสร้างเหรอ?
จอร์จ -  ใช่แล้ว  สร้างเมื่อปีก่อนน่ะ  พวกเราก็เลยยึดเป็นที่พักซะ
เจสซิก้า  หึๆ  ที่นี่ดูดีมากกว่าคฤหาสน์นั่นอีก  ชั้นล่ะอยากได้สักห้องจริงๆ
มาเรียจัง  อูวมาเรียก็อยากได้  อยากได้!
 

 
จากนั้นโกวดะก็จัดการห้องให้แขกเป็นคู่ๆ  
ป้าเอวากับลุงฮิเดโยชินอนห้องเดียวกัน
รูดอล์ฟนอนห้องเดียวกับคิริเอะ   อาโรซ่านอนกับมาเรียจัง
บาโทระนอนกับพี่จอร์จ
 

 
ระหว่างนั้น..
อาโรซ่า -  เจสซิก้าจัง  ตอนนี้ท่านหัวหน้าตระกูล(หมายถึงคินโซ)เป็นยังไงบ้าง
เจสซิก้า -  ก็เหมือนเดิมนั่นแหละค่ะ   อยู่ได้อีก 3 เดือน...  ครั้งก่อนก็บอก 3 เดือน
                 แล้วก็ดูเหมือนจะหงุดหงิดตลอดเวลาอีกด้วย
อาโรซ่า -  ถ้างั้น  คนที่สามารถเข้าใกล้และดูแลได้ก็มีแต่คุณเก็นจิ(หัวหน้าพ่อบ้าน)เท่านั้นสินะ
ยายคุมาซาวะ  ดูเหมือนจะมีแต่คุณเก็นจิเท่านั้นนั่นแหละค่ะ   พวกเราที่เหลือทำอะไรไม่ได้เลย
เจสซิก้า -  เขาเก็บตัวอยู่ในห้องคนเดียวเหมือนเดิม
 
จากนั้นเจสซิก้าพูดถึงคินโซวซึ่งเป็นหัวหน้าตระกูลและเป็นปู่ของตัวเองว่า  เป็นพวกคลั่งไสยศาสตร์มนต์ดำ
แต่ก็โดนจอร์จตำหนิว่าถึงอย่างนั้นคินโซวก็เป็นคนฟื้นฟูตระกูลอุชิโรมิยะ  เธอจึงเงียบไป
 
เมื่อทุกคนจัดการสัมภาระในห้องพักอันหรูหราของตัวเองเสร็จ  
พวกผู้ใหญ่ก็พากันไปที่คฤหาสน์  ส่วนบาโทระ  เจสซิก้า  จอร์จ  มาเรียจังอยู่รอที่บ้านรับรอง
แต่ก่อนที่พวกผู้ใหญ่จะเดินออกจากบ้านรับรอง  จอร์จรีบเดินไปคุยกับยายคุมาซาวะนิดหน่อยแล้วจึง
เดินกลับเข้าห้อง
 

บาโทระ -  มีอะไรเหรอลูกพี่
จอร์จ   ป..เปล่าหรอก ไม่มีอะไร  แค่ไปถามอะไรนิดหน่อยน่ะ
มาเรียจัง  อูว   ถามมาเรียด้ว ย   ถามมาเรียด้วย
เจสซิก้า -   อหือออออ...เรื่องอะไรกันนะที่ทำให้พี่จอร์จถึงกับต้องไปถามยายคุมาซาวะ แต่ถามชั้นไม่ได้
                  อย่างงี้ต้องสืบหน่อยแล้ว ฮิๆๆ
จอร์จ -  เข้าใจกันผิดแล้ว!   ชั้นไม่รู้ว่าเจสซิก้าหมายถึงเรื่องอะไร แต่ต้องเข้าใจผิดแน่ๆ...
บาโทระ -  นี่มาเรีย  ดูเหมือนจะมีแค่เราสองคนที่ไม่รู้เรื่องสินะเนี่ย
                  เรื่องอะไรกัน  อยากรู้จริงๆเนอะ
มาเรียจัง  อูว   บาโทระกับมาเรียก็อยากฟัง   บาโทระกับมาเรียก็อยากฟัง
จอร์จ -  เปล่าๆชั้นจะบอกให้ว่า....ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรมากหรอก
บาโทระ -  คนตอแหล~   (ถ้าเป็นเรนะคงปล่อยอุโซ้ด้า)
 
จากนั้นเมื่อบาโทระเห็นว่าการเจรจาศึกใช้ไม่ได้  บาโทระและมาเรียจึงต้องใช้กำลัง 
ทั้งคู่วิ่งไล่จับจอร์จเพื่อล็อคแขนซ้ายและแขนขวา 
 

 
จอร์จ  ย..หยุดนะ!!!  อ่ะฮ่าๆๆๆๆๆ
เจสซิก้า -  เอาน่า..บางทีเธออาจจะทำความสะอาดหรือไม่ก็เตรียมมื้อเที่ยงอยู่ก็ได้
                 เดี๋ยวก็คงได้เจอนั่นแหละ   การต้อนรับของชาน่อนต้องดีกว่าโกวดะอยู่แล้ว
                 ฮิๆๆๆ
บาโทระ  ชาน่อน?  
                 อ้ออ...............(ถึงบางอ้อ)ชาน่อนนี่เอง  ยังเป็นเมดอยู่สินะ