สวัสดีครับ  เป็นยังไงบ้างครับ  Head อันใหม่   น่าจะดีกว่าอันเก่าเยอะ  อย่างน้อยก็ไม่มีเลือด(ฮา)
พอดีกำลังสนใจ Photoshop เลยอัพช้าหน่อยครับ
 
มาต่อกันครับ
 
=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
 
วันที่ 4 ตุลาคม 1986   เวลา 10.30 น.
หลังจากที่ทุกคนมาถึงฝั่งของเกาะรคเค็นจิมะ ก็ได้พบกับคนรับใช้อีกคนที่มายืนต้อนรับถึงท่าจอดเรือ
 

 


 
คนรับใช้คนนี้ชื่อโกวดะเป็นคนรับใช้ที่เพิ่งมาทำงานเมื่อปีก่อน 
ดังนั้นจึงไม่แปลกที่บาโทระจะไม่รู้จัก
สำหรับโกวดะนั้นเป็นคนที่เชี่ยวชาญในเรื่องการต้อนรับและสร้างภาพพจน์ที่ดีอย่างยิ่ง
โกวดะทักทายแขกผู้มาเยี่ยมเยือนแต่ละคนอย่างชวนให้ประทับใจ
 
เมื่อเหล่าญาติๆลงมาจากเรือครบทุกคน  บาโทระที่ลงมาแล้วก็พลันรู้สึกแปลกๆ
 

 
บาโทระ - ...หืม..มิน่าถึงรู้สึกแปลกๆมาตั้งแต่เมื่อกี๊   เพราะไม่ได้ยินเสียงนางนวลนี่เอง
เจสสิก้า -  นางนวล?  นกน่ะเหรอ
 
ปกติแล้วเวลาที่บาโทระมาเกาะรคเค็นจิมะ เขาจะได้ยินเสียงนกนางนวลเป็นประจำ
เมื่อไหร่ที่บาโทระได้ยินเสียงนกนางนวลร้อง  จะทำให้เขานึกถึงการรวมญาติที่เกาะนี้เสมอ 
แต่ว่าคราวนี้ไม่มีนกนางนวลแม้แต่ตัวเดียว...  
 

 
อาโรซ่า -  มีอะไรเหรอบาโทระคุง
บาโทระ  อ้า...อาโรซ่า  เปล่าหรอกครับ แค่ไม่ได้ยินเสียงนกนางนวลแล้วมันเหงาๆพิกล
อาโรซ่า  จริงด้วย  ปกติที่นี่จะมีนกนางนวลบินอยู่เต็มไปหมดนี่นา  แต่ทำไมวันนี้ถึงไม่มีกันนะ
มาเรียจัง -  อูว!   ทำไมถึงไม่มีนกนางนวลล่ะ
อาโรซ่า -  อืม.. บางทีวันนี้นกมันอาจจะไปเที่ยวที่อื่นก็ได้นะ   มาเรียอยากเห็นเหรอจ๊ะ
มาเรียจัง -  อูว  อยากเห็น
บาโทระ  เกิดอะไรขึ้นกับนกพวกนั้นกันนะถึงได้หายไปหมด  หรือว่าเจสสิก้าจับไปย่างกินหมดแล้ว!!
มาเรียจัง -  อูว!?
เจสสิก้า -  อย่าพูดอะไรที่มันชวนสับสนนะ!!  เดี๋ยวมาเรียก็ได้เข้าใจผิดกันพอดี
มาเรียจัง -  อูว!  อูว!  อูว!   พี่เจสสิก้าจับไปย่างแล้ว!  จับไปย่างแล้ว!  อูว!
เจสสิก้า -  ชั้นเปล่านะ!   ไม่ได้ทำนะ!    มาเรียคิดว่าชั้นจะทำเรื่องแบบนั้นเหรอ!?
บาโทระ -  ใช่แล้ว!  เจสสิก้าจับไปย่างหมดแล้ว!  โรยหัวหอมบนหนังมัน  แล้วก็กินตับ!
มาเรียจัง -  นวดด้วยรองเท้า!  มีหัวหอมบนตับ!  อูว!  อูว!  อูว!    ฮ่าๆๆ (คุณเธอหัวเราะอย่างนี้จริงๆครับ)
 
ทันใดนั้นบาโทระก็คิดแผนที่จะทำให้ตัวเองเป็นขวัญใจของมาเรียอันดับ 1 (ดูครับ มันแอบโลลิค่อนชัวร์)
ขณะนั้นเองพี่จอร์จก็พูดแทรก
 

 
จอร์จ -  ไม่ใช่หรอก มาเรียจัง   พวกนกมีสัญชาตญาณเกี่ยวกับสภาพอากาศ
              เพราะว่าคืนนี้จะมีไต้ฝุ่น  นกมันเลยอยู่แต่ในรังไม่ออกไปไหนมาไหนน่ะ
มาเรียจัง  อูว   ไม่ได้โดนจับไปย่างแล้วเหรอ  พี่เจสสิก้าไม่ได้จับไปย่างเหรอ
เจสสิก้า -  เปล่านะ!  เปล่านะ!  
 
จากนั้นจอร์จก็เริ่มการเทศนาบาโทระว่าเล่นแรงไปทำให้มาเรียเข้าใจผิด
บาโทระก็ยอมรับแต่โดยดี(สม  เอ็งมันโลลิค่อน)
 
 
 
รูดอล์ฟ -  เฮ่!  โรซ่าแล้วก็ไอ้ลูกไม่รักดี(รูดอล์ฟว่าให้บาโทระ)  ทำอะไรอยู่น่ะ รีบไปได้แล้ว
บาโทระ  ครับๆ  จะไปเดี๋ยวนี้แหละ 
 

 
โกวดะ -  ถ้างั้นทุกท่านครับ   กระผมจะนำทางไปยังบ้านรับรองให้เอง    เชิญทางนี้ครับ
 





 
 
หลังจากผ่านทางเดินที่รอบข้างรายล้อมไปด้วยป่าไม้ ก็มาถึงบ้านรับรองและสวนหน้าบ้าน...
 

 
สวนดอกกุหลาบนั่นเอง...
 

 
ลุงฮิเดโยชิ  -  อ้า...... ปีนี้ยังสวยไม่เปลี่ยนเลยนะ  สบายตาที่ดีจริงๆ
ป้าเอวา -  แต่ว่าปีนี้มันดูไม่ค่อยสดชื่นเท่าไหร่เลย  สงสัยช่วงฤดูร้อนคงร้อนเกินไปนั่นแหละ
โกวดะ -  กระผมก็คิดเช่นนั้นครับ  ดอกไม้ในปี้นี้ไม่สดชื่นเท่าปีที่แล้ว
 
ถึงแม้ว่าจะมีใครว่าอย่างไร  สวนดอกกุหลาบก็ยังดูสวยเหมือนเดิม
 

 

 
คิริเอะ -  จะดูเมื่อไหร่ก็สวยนะ   ถ้าบ้านเรามีสวนดอกไม้สักสวนก็คงดี
รูดอล์ฟ -  อย่าเลย   ใครจะดูแลกันล่ะ..   ดอกกุหลาบน่ะดูแลก็ยากรักษาก็ยาก 
                 ไหนจะแมลงอีก ไม่ต้องปลูกหรอก
อาโรซ่า -  นั่นสินะ  แต่ชั้นได้ยินคุณพี่คิริเอะบอกว่าจะดูแลเองทุกวันและไม่ให้แมลงมาไต่มาตอมนี่นา
รูดอล์ฟ  เอ๋?.. ตอนไหนเนี่ย  ฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย
คิริเอะ -  ใช่แล้วล่ะ  ในกรณีของฉัน ฉันจะเป็นมองหาแมลงบนกุหลาบเอง  
                และในกรณีนั้นมันคงจะมีพืชกินแมลงด้วย
รูดอล์ฟ -  เรื่องแบบนั้น...   จริงเหรอโรซ่า  วันนี้ให้ฉันพักเรื่องแบบนั้นก่อนเถอะ 
                 แล้วฉันเองก็วางมือไปแล้วนี่นา
อาโรซ่า -  จริงเร้อ.. พี่รูดอล์ฟนี่เป็นคนชอบเผลอในระดับพันธุกรรมซะด้วยสิ!..
คิริเอะ -  ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณโรซ่า   ถ้าดอกกุหลาบมันสร้างปัญหานัก ฉันจะเฉือนให้ถึงรากเลย
ยายคุมาซาว