ประกาศ
Soruja changes the Blog! (เอามาจาก  L change the world อิอิ)
สิ่งที่ถูกเปลี่ยนมี 2 อย่างคือ
1.        เปลี่ยนหัวข้อ entry คือ 
Chapter 1 --> Chapter 0 Prologue  
Chapter 2 --> Chapter 1  
Chapter 3 --> Chapter 2 
เพราะช่วงที่มีคินโซกับนันโจวตอนแรกยังไม่ถือว่าเป็น Chapter 1 แต่เป็นแค่ Prologue ครับ
 
2. ข้อนี้อายมากๆนั่นคือ
น้องของพ่อมันต้องเรียกอาไม่ใช่เรอะ!!!!!
รูดอล์ฟเป็นพ่อของบาโทระ   และรูดอล์ฟเป็นพี่ชายของโรซ่า  
เพราะฉะนั้น บาโทระต้องเรียกโรซ่าว่าคุณอาโรซ่า ไม่ใช่คุณน้าโรซ่า  
กร๊าก  อายจริงๆ  แค่นี้ก็ยังจะพลาด   ผมเลยจะเปลี่ยนแปลงชื่อน้าโรซ่าเป็นอาโรซ่านะครับ   
ขอให้ทุกท่านทราบไว้   ส่วนเรื่องยายคุมาซาวะ  ถึงแม้จะเป็นคนรับใช้ฝั่งพ่อ 
แต่ว่าปกติคนไทยจะเรียกคนแก่ว่ายายแก่ ไม่ใช่ ย่าแก่  
ดังนั้นจะใช้ชื่อว่ายายคุมาซาวะเหมือนเดิมครับ
  
เอาล่ะครับ  เพื่อไม่ให้เสียเวลา  มาต่อกันเลยย!! 
=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-= 
 

ตอนนี้พวกบาโทระมาอยู่บนเรือที่กำลังมุ่งหน้าไปเกาะรคเค็นจิมะแล้ว  
 
 

รูดอล์ฟ -  เฮ่! บาโทระ    แกควรจะว่ายไปน้ำไปเกาะไม่ใช่เหรอ
 
 


(คร่าวๆ)
จอร์จ -  บาโทระคุง  อย่าพิงระเบียงมากไป เดี๋ยวก็ตกลงไปหรอก
มาเรีย  อูว  อูว   ตกลงไป!  ตกลงไป!
บาโทระ  หนอยแน่  เพราะอย่างนี้ตอนนั้นทุกคนถึงได้ยิ้ม...   เครื่องยนต์ที่กัปตันเอามาประกอบใหม่เทียบกับเมื่อ 6 ปีก่อนไม่ติดเลยแฮะ
มาเรีย -  อูว อูว อูว   ตกลงไป!  ตกลงไป!  ตกลงไป!
จอร์จ   เจสสิก้าจังกับมาเรียจังกำลังแกล้งเธอ  แย่หน่อยนะ   ว่าแต่...บาโทระคุง ถ้ากลัวก็ไม่ต้องขึ้นมาดาดฟ้าเรือก็ได้  อยู่ภายในเรือน่าจะดีขึ้น
บาโทระ  เฮ่ๆ ไม่เป็นไรพี่  พวกผู้เสียชีวิตทางน้ำส่วนใหญ่คือคนที่อยู่ในเรือ    ส่วนคนที่รอดชีวิตจะอยู่บนดาดฟ้า  
                ผมถึงได้อยู่ที่นี่ไง!  แต่ว่ามันโคลงเคลงจริงๆนะเนี่ย   ฉันจะตกแล้ว โว้วววววววว!!
มาเรียจัง -  ตกลงไป!  ตกลงไป!  อูว อูว อูว
อาโรซ่า  มาเรีย!  ทำตัวดีๆหน่อยสิ!  ว่าแต่บาโทระคุงนี่อ่อนแอจริงๆเลยนะเนี่ย   เดี๋ยวอาไปบอกกัปตันให้ลดความเร็วลงให้
บาโทระ  โว้วววว!   ค-คุณอาโรซ่า   ขอบคุณมากครับ!!! 
ป้าเอวา  (หัวเราะคิกๆๆ)...  อย่านะโรซ่า  คนวัยหนุ่มต้องการการทดสอบใช่ไหมล่ะ   เนอะ? บาโทระคุง  ไม่งั้นก็ไปเที่ยวอียิปต์กับป้าไม่ได้นะจ๊ะ
บาโทระ  โว้ววววว!  คุ-คุณป้าเอวาโหดร้ายยยยยยย!!!!
 
หลังจากนั้นไม่นานกัปตันเรือก็ลดความเร็วลงเพราะความช่วยเหลือจากอาโรซ่า  
จากนั้นพวกผู้ใหญ่ก็เข้าไปอยู่ในเรือและพากันหัวเราะในความรั่วของบาโทระ  
 เจสสิก้า,มาเรีย,จอร์จ,และยายคุมาซาวะที่อยู่ข้างนอกก็ยิ้มๆเช่นกัน  บาโทระจึงพยายามเปลี่ยนเรื่อง
 
 
 

บาโทระ  นี่เจสสิก้า   คุณลุงเคร้าส์กับคุณป้านัทสึฮิเป็นยังไงมั่ง  
                (ลุงเคร้าส์กับป้านัทสึฮิ คือพ่อแม่ของเจสสิก้าครับ(ป้านัทสึฮิเป็นขวัญใจของคนที่เล่นเกมนี้หลายคน ผมก็คนนึงล่ะ อิอิ) )
เจสสิก้า  พ่อกับแม่น่ะเหรอ?   ชั้นไม่อยากจะพูดว่าท่านปกติเท่าไหร่เลย  วันๆคอยแต่พูดเรียน!  เรียน!”กับชั้น ชั้นล่ะเซ็งมากมาย    
                 รู้ไหม?...ชั้นน่ะอิจฉานายกับพี่จอร์จมากเลยที่อาฮิเดโยชิกับอารูดอล์ฟไม่ค่อยพูดเรื่องแบบนั้นน่ะ
จอร์จ  ฮ่าๆๆ ไม่มีทางหรอก  ตอนที่ฉันเตรียมตัวสอบ  ท่านพูดเสมอว่าสอบ! สอบ!”  ถึงมันจะน่ารำคาญไปหน่อยแต่ฉันก็ขอบคุณท่านนะ
 
 
 

ยายคุมาซาวะ  บาโทระซังยังไม่ได้กลับไปอยู่ที่บ้านเดิมอีกเหรอ
บาโทระ  ก็..กลับไปเป็นบางครั้งน่ะครับ  เพราะว่าผมทิ้งเสื้อผ้าบางส่วนไว้ที่บ้านเดิมนั่น
มาเรียจัง -  อูว?  บาโทระมีบ้าน 2 หลังเหรอ?
บาโทระ  อือ  ก็ทำนองนั้นแหละ
มาเรียจัง -  ทำไมล่ะ?  ทำไมบาโทระมีบ้าน 2 หลัง อูว?  อูว?
*ตอนที่แม่แท้ๆของบาโทระยังไม่เสียชีวิต  บาโทระอยู่กับรูดอล์ฟและแม่ของตนที่บ้านเดิม 
แต่เมื่อ 6 ปีก่อนที่แม่แท้ๆของบาโทระเสียชีวิตลง  บาโทระก็ได้ย้ายไปอยู่กับคุณตาคุณยายญาติฝ่ายแม่ 
แต่ปัจจุบันคุณตาตุณยายก็เสียชีวิตไปอีก บาโทระจึงได้กลับมาอยู่บ้านหลังเดิมและได้มารวมญาติในครั้งนี้*
ข้อมูลเพิ่มเติมของตัวละครสามารถอ่านได้ที่
http://sorekara.exteen.com/20080222/umineko-no-naku-koro-ni-ep-1-tips
 
จอร์จ  อะฮึ่มๆ(ไอ)...เราใกล้จะถึงเกาะรคเค็นจิมะแล้วล่ะ
 
จอร์จพยายามเปลี่ยนหัวข้อเพราะไม่อยากก้าวก่ายบาโทระไปมากกว่านี้
 
ยายคุมาซาวะ -  ต้องขอโทษที่ยายแก่คนนี้เสียมารยาท  และต้องขอโทษบาโทระคุงด้วยที่ยายอาจจะถามอะไรกระทบจิตใจ
บาโทระ  - เฮ่ เฮ่   ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกครับคุณยายคุมาซาวะ  ผมคนนี้ไม่เป็นอะไรอยู่แล้ว!
มาเรียจัง  อูว! บาโทระ เห็นเกาะแล้ว!  เห็นเกาะแล้ว!  นั่นไง! นั่นไง!  อูว  อูว  อูว
 
  
 

บาโทระไม่ได้มาที่เกาะนี้กว่า 6 ปีแล้ว  เกาะนี้คือ เกาะรคเค็นจิมะ
เกาะรคเค็นจิมะอยู่ในหมู่เกาะอิสุ   ตัวเกาะแผ่ขยายออกไปกว่า 10 กิโลเมตร
คนทั่วไปไม่มีทางรู้จักเกาะนี้  เพราะว่าเกาะรคเค็นจิมะนั้นเป็นเกาะส่วนตัวของตระกูลอุชิโรมิยะ(รวยไม่ใช่เล่นๆ)
มีเพียงตระกูลอุชิโรมิยะเท่านั้นที่สามารถเข้าออกเกาะนี้ได้
ทำให้ไม่มีทางเห็นเกาะนี้บนใบปลิวนำเที่ยวใดๆเลย
บนเกาะนั้นมีเพียงคฤหาสน์และท่าเรือ  พื้นที่ที่เหลือทั้งหมดเป็นป่าดิบทึบทั้งสิ้น
 
สำหรับบาโทระซึ่งเป็นคนของตระกูลมหาเศรษฐีอุชิโรมิยะ
เขาไม่เคยขอร้องว่าจะเกิดเป็นคนรวย   
เจสสิก้าก็ไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้  เธอเพียงแต่ปรารถนาว่าจะย้ายไปอยู่ในเมือง
สำหรับมาเรียเองก็เช่น เธอยังเด็ก ไม่ได้สนใจในเรื่องเงินๆทองๆ
 
 

มาเรียจัง  อูว  หายไปแล้ว...
บาโทระ  มีอะไรเหรอมาเรีย   ทำอะไรหายเหรอ
มาเรีย  อูว  อูว  หายไปแล้ว!  หายไปแล้ว!  อูว! อูว! อูว! อูว!
จอร์จ  เกิดอะไรขึ้น?  อะไรหายไป ฉันจะช่วยหาด้วย  หือ?
 
 
 

ถ้ามีอะไรหล่นหายมาเรียก็ต้องมองไปที่พื้น  แต่มาเรียกลับชี้ไปที่ทะเล  
ในที่สุดบาโทระก็สังเกตเห็นว่าที่ปากทางเข้าทาเรือของเกาะรคเค็นจิมะปกติแล้วจะมีศาลเจ้าอยู่  
แต่ว่าศาลเจ้านั้นมันกลับหายไป...
 
บาโทระ  บางทีมันอาจจะโดนคลื่นซัดหรืออะไรแนวนั้นก็ได้นะ  
                 มันอยู่บนหินก้อนไม่ใหญ่นักทำให้เปราะเพราะสภาพอากาศไง
เจสสิก้า  ชั้นก็คิดว่าเป็นแบบนั้นแหละ  มันหายไปในช่วงฤดูร้อนที่ผ่านมา
 
 
 

ยายคุมาซาวะ  ในคืนหนึ่ง มีสายฟ้าขนาดใหญ่ผ่าเปรี้ยงลงมาทำลายศาลเจ้านั่น   พวกนักตกปลาต่างลือกันว่านั่น เป็นลางร้าย  คุวาบาระ...คุวาบาระ...
*ตามเท่าที่ผมไปค้นข้อมูลมา  คำว่าคุวาบาระเป็นคำที่ชาวญี่ปุ่นใช้ขับไล่โชคร้ายเมื่อได้ยินเสียงฟ้าร้องครับ*
มาเรียจัง -  มี..ลางร้าย...อูว
เจสสิก้า -  พอเถอะค่ะคุณคุมาซาวะ   มาเรียยังไม่โตถึงขั้นเข้าใจเรื่องตลกพรรค์นั้นนะคะ
จอร์จ  ไม่มีอะไรหรอกมาเรียจัง  แค่เรื่องบังเอิญนิดหน่อยน่ะ  ไม่มีอะไรต้องกลัว
 
 

บรรยากาศเริ่มตึงเครียด  
มาเรียจัง - . ....ลางร้าย.....ลางร้าย.....(พูดซ้ำไปซ้ำมา)
บาโทระ  มาเรียจัง  ถ้าพูดซ้ำกันอย่างนั้นเดี๋ยวจะเกิดลางร้ายขึ้นจริงๆนะ
 
 
 

ทันใดนั้นมาเรียก็ชี้นิ้วขึ้นไปที่ท้องฟ้าที่เริ่มมีเมฆปกคลุม  สงสัยคงจะเป็นพายุไต้ฝุ่นดังข่าวพยากรณ์อากาศ
จอร์จ  ไม่เป็นไรหรอกมาเรียจัง  ถึงคืนนี้จะมีพายุนิดหน่อย  แต่พรุ่งนี้ก็คงจะได้เห็นท้องฟ้าสดใสแล้วนะ
มาเรียจัง  อูว..ท้องฟ้าสดใส...
จอร์จ -  ใช่แล้วล่ะ  ต้องได้เห็นท้องฟ้าที่สดใสแน่ๆ
 
แม้ว่าบาโทระจะเข้ามาช่วยปลอบใจมาเรีย  แต่มาเรียกลับร้องอูวๆราวกับโมโหที่ไม่มีใครเข้าใจ  
 
เธอต้องการจะสื่ออะไรกันแน่?
 
ยายคุมาซาวะ  ฉันเคยได้ยินเรื่องเล่าว่า   พลังจิตมีอยู่ในทุกคนแต่จะอ่อนเรื่อยๆลงเมื่อร่างกายโตขึ้น  
                           ณ สถานที่นี้มาเรียมีเซ็นส์สัมผัสที่พวกเราได้สูญเสียไปเพราะอายุที่มากขึ้นค่ะ  
                           ฉันสงสัยจริงๆว่าเธอได้รับรู้อะไรกันแน่    รคเคนจิมะ...เมื่อนานมาแล้ว
 
 

เจสสิก้า -  คุณคุมาซาวะ  พอได้แล้วค่ะ   
ยายคุมาซาวะ -  อ๊ะ....ต้องขอโทษด้วยค่ะ   ลมบริเวณนี้ไม่เหมาะกับคนอายุมากเอาเสียเลย..
 
เหลือแต่ความเงียบ...
 
 
 

ในขณะนั้นเอง  ลุงฮิเดโยชิก็เดินออกมาจากภายในเรือ  บรรยากาศเมื่อครู่หายไปหมดสิ้น
ลุงฮิเดโยชิ -  อ้า ..เราใกล้จะถึงฝั่งซะที  รู้สึกจะใช้เวลานานกว่าเมื่อก่อนนะ  เพราะใครกันเนี่ย ฮ่าๆๆๆ!
เจสสิก้า -  อ่ะฮ่ะๆ  พูดอีกเยอะๆเลยค่ะ   เพราะบาโทระพวกเราเลยถึงฝั่งช้า..
มาเรียจัง -  ...อูว....
จอร์จ -  ไม่มีอะไรต้องกลัวนะ มาเรียจัง    เพราะพวกเราอยู่ด้วยกันไง   
               เอาล่ะลองพูดนะถ้าเราอยู่ด้วยกัน ก็ไม่มีอะไรต้องกลัว
มาเรียจัง -  ...อูว...  ถ้าเราอยู่ด้วยกัน  ก็ไม่มีอะไรต้องกลัว….อูว...
บาโทระ -  ใช่แล้ว!  อย่างที่พี่จอร์จพูด  ถ้าเราอยู่ด้วยกัน  ก็ไม่มีอะไรต้องกลัว  เนอะ! เจสสิก้า
 
 
 

เจสสิก้า -  ถูกต้องเลย!  สิ่งที่พี่จอร์จพูดเป็นความจริงเสมอ  มาเรีย
มาเรียจัง -  อูว...พี่จอร์จพูดจริงเสมอ...
จอร์จ -  อือ..พี่ไม่โกหกแน่   เชื่อพี่สิ  ถ้าเราอยู่ด้วยกัน  ก็ไม่มีอะไรต้องกลัว
 
จากนั้นมาเรียจังก็อารมณ์ดีขึ้น เธอยิ้มอย่างสดใสและร่าเริง  
ลุงฮิเดโยชิที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นก็คิดว่ามาเรียจังคงเพิ่งเมาเรือโดยไม่ข้องใจแต่อย่างใด

 
 
ขณะเวลา 10 โมงครึ่ง   

 ในที่สุดผู้โดยสารทั้ง 10 คนได้แก่
บาโทระ ,เจสสิก้า , จอร์จ, มาเรีย, ป้าเอวา, ลุงฮิเดโยชิ , รูดอล์ฟ, คิริเอะ, อาโรซ่า และยายคุมาซาวะ
 
ทุกคนก็เดินทางมาถึงเกาะรคเค็นจิมะโดยสวัสดิภาพ
 
 
แต่จะกลับอย่างสวัสดิภาพรึเปล่า นั่นอีกเรื่องหนึ่ง...
 
The End of Chapter 2
=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-= 
 
เฮ้อ!  ในที่สุดก็จบบทที่ 2   ตอนนี้ทุกคนเดินทางมาถึงเกาะรคเค็นจิมะกันแล้วครับ
จะเห็นว่าขนาดเรือยังไม่ถึงเกาะ ก็เกิดเรื่องไม่ชอบมาพากลซะแล้ว
 
ตำนานแม่มดเบียทริกซ์จะเป็นอย่างไร  พบกันตอนหน้าครับ

 

/me ไปอ่านเรื่องย่อ FF7:CC ต่อดีกว่า ลัั่่ลล้า~

edit @ 7 Mar 2008 22:38:21 by SoRuJa

Comment

Comment:

Tweet

เริ่มหลอนๆนิดนึงแล้ว หุๆ cry

ในเกมเนื้อเรื่องยืดดีจัง ยังไม่ถึงคฤหาสอีกแน่ะ sad smile
รอตอนต่อไปจ้า >_<!!!!

#4 By mimie-chan on 2008-03-10 20:04

อืม.....พอจะเข้าใจเนื้อเรื่องต้นๆบ้างแล้วแหะ

รออ่านต่อค่า~
โอ้ ชอบป้านัตสึฮิเหมือนกันรึคะ

เราว่านัตสึฮิเท่ที่สุดในบรรดา ป้าๆเลยXD
รองมาคงเป็นเจสสิก้ามั้ง..(สายเลือด??)

ขอบคุณที่แปลมาให้ค่า รออ่านต่ออ ติดตามๆๆ

#2 By kanaseki on 2008-03-07 22:54

อูวววว~~~ เข้าใจเนื้อเรื่องมากขึ้นเยอะเลยคะ

ขอบคุณที่แปลมาให้อ่านคะ XD